Sinds Saar hier als pup werd geboren, is haar leven één groot avontuur. Vanaf haar allereerste stapjes was duidelijk dat ze een echte Berner was: dapper, nieuwsgierig en met een hart dat minstens zo groot was als zijzelf. Inmiddels is ze uitgegroeid tot een prachtige dame met het zachte, liefdevolle karakter van haar papa.

Voor de kinderen is Saar hun allerbeste vriendin. Lief, geduldig, trouw en altijd in voor gezelschap. Knuffelen, samen buiten zijn, erbij liggen tijdens het spelen. Saar neemt haar rol als gezinshond bloedserieus. Soms kijkt ze tevreden van een afstandje toe, maar meestal wil ze vooral overal middenin zitten.

Daarnaast heeft Saar één grote levensliefde: haar paarse bal. Die gaat  overal mee naartoe. Naar buiten, naar binnen, door de tuin en weer de woonkamer in. Altijd nonchalant bungelend in het hoekje van haar bek.

En dan is er natuurlijk de beroemde Berner-begroeting. 
Saar beheerst die tot in perfectie. Komen we thuis, lopen we even naar het toilet of staat er visite voor de deur? Dan start direct het 6-delige “Berner-begroetingsprotocol”:

Fase 1: Twerking – borst omlaag, billen omhoog en enthousiast heen en weer wiebelen. Klaar om het baasje "aan te vallen".
Fase 2: Hippity Hops – kleine sprongetjes van pure blijdschap.
Fase 3: Helikopter – een staart die op volle snelheid ronddraait en alles op zithoogte in gevaar brengt.
Fase 4: The Twirl – een vrolijk rondje draaien van enthousiasme.
Fase 5: Sit on Human Feet – strategisch op je voeten gaan zitten zodat je nergens meer heen kunt.
Fase 6: Claim Victory, Enjoy Pets – missie geslaagd: baasje gevangen. Tijd voor knuffels en aaitjes.

Of we nu vijf minuten of vijf uur weg zijn geweest, voor Saar maakt het geen enkel verschil. Iedere thuiskomst verdient een ontvangst alsof we na maandenlange afwezigheid eindelijk weer veilig thuis zijn gekomen.

Zoals zoveel Berners houdt Saar enorm van nabijheid. Naast ons liggen? Dat vindt zij eigenlijk net niet dichtbij genoeg. Saar ligt het liefst óp ons. Dat ze inmiddels zo’n 40 kilo weegt, lijkt haar zelf totaal niet te deren. In haar hoofd is ze nog steeds een klein schoothondje, en een echt Bernerhart kent nu eenmaal geen gevoel voor persoonlijke ruimte.